Jan Terlouw ontvangt het eerste exemplaar van Pjotrs borsjt

Op 30 november ontvangt Jan Terlouw het eerste exemplaar van het boek Pjotrs Borsjt.

De officiële overhandiging heeft plaats op 30 november 2010 om 11 uur in Gebouw Het Vierhuis, Laan van Groot Schuylenburg 91 te Apeldoorn.

Jan Terlouw schreef veertig jaar geleden het eerste van zijn vele boeken (‘Pjotr’) over een Russische jongen die zijn vader, die naar Siberië is verbannen, achterna reist.
Terlouw schrijft nog steeds, nu samen met zijn dochter.

Geplaatst in Nieuws | Getagged , , | 2 Reacties

Ana-Lyse

In een ver verleden zochten sommige mensen al een partner langs onconventionele wegen, zoals via contactadvertenties. Veelal gebeurde dit in het geheim en was het onderwerp omgeven door schaamte. Een van de eersten van wie bekend was dat ze een partner door middel van een advertentie in de krant had gevonden, was kinderboekenschrijfster Annie M.G. Schmidt.

Tegenwoordig is het zoeken naar een geschikte partner via een datingsite even doodnormaal als het tegenkomen van een potentiële liefde in de kroeg. Er is bijna niemand die er nog vreemd van opkijkt wanneer een stel vertelt dat ze elkaar op het digitale terras tegen het lijf zijn gelopen.

En waarom zou men zich ook verbazen. 1 op de 5 Nederlanders heeft een profiel  staan op een datingsite. In Europa zijn wij met afstand de recordhouder.

Maar of al die Nederlanders op zoek zijn naar een serieuze, eeuwigdurende relatie?

Psychologe Rachel van Dam was er in eerste instantie in ieder geval niet naar op zoek.

Zij maakte een profiel aan “voor de lol”.  Alleen liep alles anders dan ze had verwacht en raakte ze verwikkeld in intriges waarbij het lachen haar snel verging.

Haar verhaal kunt u lezen in Ana-Lyse.

Als u in deze donkere, koude maanden  een spannende, psychologische roman wilt lezen, ga dan naar BOEKEN en bestel het boek meteen.

In elk geval weet u dan straks  welke keerzijden er kunnen kleven aan onbezonnen internetdaten.

Geplaatst in Algemeen | Getagged , , , , | Één reactie

PJOTRS BORSJT NU TE BESTELLEN!

Vanaf vandaag is het boek PJOTRS BORSJT online te bestellen!!!

 

Op 26 april 2011 zal het 25 jaar geleden zijn dat de Tsjernobyl –ramp zich voltrok.

 

Veel kinderen in Wit-Rusland ondervinden nog dagelijks de gevolgen van deze ramp.

Pjotrs borsjt is de roman die ik – met co-auteur Renata Oosterveen – heb geschreven om bij te dragen aan de realisatie van het project Zelfstandig Wonen van de Stichting Weeshuizen Belarus (www.weeshuizenbelarus.nl).

De volledige opbrengst van het boek gaat naar dit project en het bedrag zal door de Wilde Ganzen en het NCDO (Buitenlandse Zaken) zelfs verdubbeld worden.

Om de opbrengst zo hoog mogelijk te maken en toch het boek (304 bladzijdes!) aan te kunnen bieden voor een betaalbare prijs (€14,95 incl. verzendkosten) heeft iedereen zijn steentje bijgedragen: De schrijvers, die het boek zonder winstoogmerk hebben geschreven en de drukkosten voorgefinancierd hebben, Uitgeverij Arroba die het boek gratis heeft geredigeerd en uitgeeft, Sergio Herman van Oud-Sluis die belangeloos het recept voor Pjotrs Borsjt heeft verzonnen, Jo-Ann van de Boekenbent, die zonder vergoeding uren werk heeft gestoken in het drukklaar maken van het boek en Koninklijke Wöhrmann die zo vriendelijk was het voor een speciale prijs te drukken.

Pjotrs borsjt gaat over de lotgevallen van een aantal kinderen in Belarus na de Tsjernobyl-ramp. Ikzelf vind het het beste boek is dat ik tot nu toe geschreven heb. Nu mag dat ook wel want ik heb er veruit het langste  over gedaan en  heb  hulp van Renata Oosterveen gehad. Het is mede door haar dat het in mijn ogen een bijzonder boek is geworden.

Alleen u kunt ervoor zorgen dat Pjotrs borsjt een groot succes wordt en dat straks het project Zelfstandig Wonen in Belarus uitgevoerd kan worden.

Dat kunt u doen door na het lezen van deze blog één, of liever nog meerdere exemplaren van het boek te bestellen.

Daarnaast zou u alle mensen uit uw emailadressenbestand een kort mailtje kunnen sturen waarin u hen opmerkzaam maakt op het boek en het bijbehorende project (en hen te vragen datzelfde te doen met hun eigen emailbestand). Het kost u slechts een paar minuten van uw tijd en het is dé manier deze heel bijzonder actie te promoten.

€ 14,95, voor een heel bijzonder cadeau tijdens de komende feestdagen. Een cadeau voor uzelf en een nog veel groter voor de kinderen in het weeshuis in Belarus.

Wat wilt u nog meer?

Dus bestel nu het boek!

En als u de smaak van Pjotrs borsjt alvast te pakken wilt krijgen, kunt u de leesproef downloaden en al van het eerste deel van het boek – geheel gratis – gaan smullen.

Geplaatst in Nieuws | Getagged , , , , , , , , | 7 Reacties

Luisterboek Pjotrs borsjt

Op 15 en 16 november wordt het luisterboek van Pjotrs borsjt opgenomen in de studio van de HKU te Hilversum.

Als mp3 bestand zal het vanaf 25 februari 2011 te downloaden zijn.

Geplaatst in Nieuws | Een reactie plaatsen

Pjotrs borsjt en Ana-Lyse

Op 1 november komt Pjotrs borsjt uit.

Ana-Lyse verschijnt op 10 november.

Beide boeken zijn al wel via deze site als e-book beschikbaar.

Geplaatst in Nieuws | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Cataplana

Sommige dingen overvallen je.

Na ruim twee maanden zwoegen en zweten omdat Pjotrs borsjt half november het levenslicht moet zien en de zomer in Spanje besloten had zich niet keurig aan de maximale 35 graden die we afgesproken hadden te houden, zat mijn haar me ineens in de weg.

Het uit de borstel pulken van de grijze dotten ’s ochtends deed me aan kippenplukken denken en toen ik in de spiegel keek zag ik de Mona Lisa. Kortom, mijn kapsel moest hoognodig bijgeknipt worden (wie dat ooit verzonnen heeft… er moet wat af, niet bij).

Nu hebben kappers hier de neiging te moeten bewijzen dat Andalusia vroeger agrarisch was. Ze bezigen nog net niet de aloude Hollandse pispotmethode, maar het komt er vaak wel heel dicht bij.

Daarom was ik dan ook hooglijk verbaasd toen ik in Velez, op zoek naar een visboer die zich volgens ingewijden qua kwaliteit met de vismarkt in Malaga kon meten, plotseling voor een paars omlijste ruit stond en binnen achter een kappersstoel een jongeman zag wiens haarlengte dat van Maurice zou doen verbleken (voor niet ingewijden: Maurice is de vriend van Marleen – de beste, én gezelligste! kapster van Vlissingen – en draagt zijn krullen tot ruim over zijn brede schouderpartij).

Ik aarzelde: zou ik de gok nemen?

Met mijn hart kloppend in mijn keel loerde ik nogmaals naar binnen. Uit een deur achter in de zaak kwam een jongedame. Haar uitbundige kapsel vertoonde nog de meeste gelijkenis met de veelkleurige plumeau die ik vorige week voor 1,50 euro bij de Lidl gekocht had.

Dit begon er toch echt vertrouwwekkend uit te zien!

Het waren echter de twee stuks langharig tuig die op de leren bank op hun knipbeurt zaten te wachten die me over de streep trokken. Als zij hier naar binnen durfden…

Een half uurtje later zat ik in de stoel en zei ik de jongeman achter me dat er niet meer dan een paar centimeter af mocht. Anders zou mijn lief me vermoorden, voegde ik er met een knipoog aan toe. Gelach in de gehele tent, blijkbaar kenden ze in Velez het begrip matadora nog niet.

Na twintig minuten knippen – met speldjes die verzet werden, verstuivers die de boel nat hielden en een meer dan serieus gezicht met een voorhoofd waar het inspanningszweet vanaf parelde – werd mij plots gevraagd of het zo kort genoeg was of dat er nog wat af moest.

Opgeschrikt uit mijn gedachten – een nieuwe uitgeverij, arroba, het uitkomen van twee nieuwe boeken, Ana-Lyse en Pjotrs borsjt, en over twee weken de lancering van een nieuwe website houden je hersens wel bezig, kan ik u vertellen –  keek ik in de spiegel.

Het bleek moeilijk te beoordelen, alles was nog naar achteren gekamd. Daarom de nektest dus maar. Ik voelde achter me en meteen rees het bange vermoeden dat de roots van mijn kapper bij een slagers – ‘mag het ietsjes meer zijn?’ – geslacht lagen.

Dus zei ik dat het zo prima was en wilde opstaan.
Nee, blijven zitten, het moest nog even nagewassen worden.
Tijdens het wassen begon ik helemaal onraad te ruiken, zo langzamerhand weet je wel hoe lange haren voelen als iemand er met zijn vingers doorheen gaat.

Na het droogwrijven werd mijn ergste vrees bewaarheid. Mijn haar was niet naar achteren gekamd geweest, het was gewoon alles wat er nog aanzat!
Diep ongelukkig heb ik net een wijntje voor mezelf ingeschonken. Naar eerst op internet de huurmogelijkheden van een boerka onderzocht te hebben heb ik  besloten Renata te vragen volgende week als ze me van het station haalt haar zonnebril op te zetten. Dat gecombineerd met haar nachtblindheid zal de bittere pil hopelijk een beetje verzachten.

Direct ga ik cataplana klaar maken, want die visboer heb ik uiteindelijk ook gevonden.

Puur bij toeval is het voor vandaag een heel toepasselijk gerecht.

Net als een kapper, verrast het resultaat je telkens weer.

Recept voor een heerlijke vis-cataplana voor 2-3 personen voor Bad Hair Days

Benodigdheden:

Cataplana pan (bij gebrek daaraan kunt u eventueel ook een andere pan nemen, als hij maar goed afsluitbaar is en de warmte goed geleid)

3 flinke aardappels (geschild en in de lengterichting in vieren)

1 paprika (het liefst van vel ontdaan)

4 tomaten (in vieren)

1 grote ui (in ringen)

2 ons chorizo (in blokjes, wel goede nemen)

bladpeterselie (krul is voor decoratie, blad is veel lekkerder)

visbouillonblokje (verkruimeld)

4 ons visfilet (maakt niet uit welke)

olijfolie (goede kwaliteit betaalt zich uit)

hand gekookte mosselen (eventueel)

hand ongekookte gambas (hoe groter hoe beter)

droge witte wijn (Rueda heeft mijn voorkeur)

peper

 

Kook de aardappels 10 minuten in wat zout.

Leg ze in de cataplana pan en bedek ze met de paprika, tomaten, ui en chorizo. Verdeel er de peterselie en de visbouillon over en leg daar de visfilet op. Bestrooi met peper. Sprenkel een flinke scheut olijfolie over de filets en wacht een paar minuten om hem erin te later trekken. Giet daarna de wijn (twee a drie glazen) bij het geheel.

Pan dicht en 10 minuten op hoog vuur.

Til het deksel even op, doe er de mosselen en gambas bij, en laat het geheel nog circa 5 minuten koken. De kooktijd hangt af van de dikte van de filets.

Smakelijk eten!

 

P.S. Mocht u wat overhouden, een dag later met wat extra bouillon hebt u een heerlijk soepje!

Geplaatst in Algemeen | Getagged | 3 Reacties

Oranje boven !!!

Ik heb niets met voetbal, helemaal niets. Het zal vast een mankement aan mijn Hollandse chromosomenstructuur zijn, dat ik nooit enig enthousiasme heb kunnen opbrengen voor een spel waarin tweeëntwintig mannen anderhalf uur lang achter de bal aan rennen. Oké, toegegeven, de wedstrijd Spanje-Duitsland heb ik in zijn geheel bekeken, maar wie vindt het nu niet leuk om op voorhand zelfbenoemde overwinnaars – onze snoevende Oosterburen – genadeloos in de pan gehakt te zien worden.

De Oranjegekte die er al anderhalve week geleden bij ons vertrek uit Nederland heerste, kent hier in Periana, het dichtstbijzijnde dorp, geen vergelijk. Sporadisch tuft er een auto langs met een vlaggetje, grotere exemplaren zijn mondjesmaat verdeeld over de totale bevolking en voetbalshirts tref je voornamelijk aan bij de jeugd.

Het verbaasde me dan ook niet dat afgelopen zaterdag in het winkelcentrum aan zee de keus aan oranje goederen die in rood-geel ruimschoots overtrof. Oranje ligstoelen,  oranje partytenten, oranje bikini´s, oranje sinaasappelen, overal waar ik keek overheerste oranje: dit moest een teken zijn.

Toen ik dan ook een bijna fluorescerend oranje shirtje zag hangen dat gewoon zeer deed aan de ogen en waarnaast een fan van La Furia Roja (de rode woede, de bijnaam voor het Spaanse elftal) zou verbleken, kon ik de verleiding niet weerstaan en schafte ik een kledingstuk aan, waarvan mijn kinderen nooit hadden kunnen dromen dat hun vader dat ooit zou dragen. Was dit nu het eerste bewijs van latent aanwezige vaderlandsliefde? Betekende dit een opmaat naar een toekomst gevuld met bier, bitterballen en Studio Sport? Of was het een opstandige reactie tegen de lachende klappen op mijn schouder van mijn Spaanse vrienden waarbij ze mij al bij voorbaat op troostende woorden onthaalden?

‘Zie ik je zondag in bar Verdugo voor de wedstrijd?’ had de vrachtwagenchauffeur die hier stenen kwam lossen een paar dagen geleden gevraagd. ‘Tuurlijk,’ was mijn spontane antwoord geweest. In deze overvolle dorpskroeg zou die ene Nederlander tussen de joelende en schreeuwende voetbalfans totaal niet opvallen. Maar toen wist ik nog niet dat ik hét shirt tegen zou komen.

Naarmate gisteren de dag vorderde bekroop mij toch af en toe een onrustig gevoel. Dat werd nog extra gevoed door de vondst van twee opblaasbare oranje kronen van de Staatsloterij die Renata in een opwelling vanuit Nederland bleek meegenomen te hebben. Gelukkig hadden Jorge en Agnes, onze Nederlandse buren die al 30 jaar in Spanje wonen, toegezegd mee te gaan, dus steun zou er zijn.

Om half acht liepen we de bar binnen, de buren incognito, Renata met een uitbundige oranje winterpeen in haar haren en ik in het vermaledijde shirtje. De tent zat stampvol voetbalfans, weliswaar niet uitgedost zoals je dat in Nederland ziet, maar toch. ‘Laat de leeuw niet in zijn hempie staan’ kreeg ineens een heel andere betekenis voor me nu ik in zijn hol zat.

Mijn hart sprong op toen ik zag dat ik niet de enige was in oranje outfit. Aan de bar zat nog een slachtoffer. Bij navraag bleek het helaas niet om een medefan te gaan, de man wist niet eens dat oranje de kleur van Nederland was, het was zijn zondagse merkshirt.

We betrokken een centraal tafeltje, bliezen onze kroontjes op en bestelden drank en een mega portie ‘pulpo Paul fritto’ (onder het mom dat je dit nederlaag voorspellende orakel het best krokant gebakken in olijfolie kan wegwerken).

Over de wedstrijd kan ik kort zijn: door het enthousiasme om me heen en het ontzettend snelle en opzwepende gebrabbel van de Spaanse commentator vlogen er 116 minuten voorbij. Toen, net op het moment dat ik besloot nog wat meer lucht in mijn oranje kroon te blazen zodat hij straks bij het penaltyschieten nog fierder overeind zou staan, barstte de kroeg uit haar voegen en moest ik het doen met de herhaling.

Vier minuten later had ik er honderd, troostbrengende, vrienden bij.

Overgoten met wijn ligt mijn shirtje nu in het bidet te weken en verdrink ik mijn kater straks in het zwembad.

En de kroontjes? De Spaanse kinderen vonden ze fantastisch.

(met dank aan Renata)

Laat een reactie achter

Ingelogd als Jose. Loguit »

Geplaatst in Algemeen | Getagged | Één reactie

DE BEERPUT IS OPEN, EINDELIJK

Misschien dat mijn verblijf op het Arthur Findlay College (school voor mediums) verleden jaar toch nog onverwachte vruchten heeft afgeworpen. Toen een maand geleden in Duitsland bekend werd dat daar kinderen door geestelijken waren misbruikt, voorspelde ik dat Nederland niet lang op zich zou laten wachten.

Het begon afgelopen week met de Salesianen, toevallig de orde die mij het idee gaf De Kindervriend in Honduras te laten afspelen. (Een paar jaar geleden weigerde de Katholieke Kerk aldaar Interpol te helpen zoeken naar een priester die kinderen in zeer ernstige mate seksueel had misbruikt. Uit een onderzoek van een Amerikaanse krant bleek dat de Salesianen, net als overigens bisdommen en andere ordes, er een gewoonte van maakten priesters die van seksueel misbruik werden beschuldigd bescherming te bieden door ze o.a. naar Honduras te zenden, buiten het bereik van justitie. Maar dit even terzijde).

Overal stromen op dit moment meldingen binnen, vooral bij de media. Radio Nederland Wereldomroep en de NRC hebben er zelfs ieder een apart emailadres voor aangemaakt: misbruik@rnw.nl en misbruik@nrc.nl
Er bestaat Hulp & Recht, een instelling van de Katholieke Kerk waar men zich kan melden als men misbruikt is. Toch blijken weinigen dat te doen, het aantal meldingen dat ze de afgelopen dagen binnen zeggen te hebben gekregen valt in het niet bij dat wat er bij de media is binnengekomen of bijvoorbeeld het aantal mails dat ik het afgelopen jaar heb ontvangen. Te begrijpen, een slager die zijn eigen vlees keurt, wie koopt daar wat? Niemand toch, en zeker niet na de woorden van het hoofd van de Salesianen in Nederland, pater Herman Spronck. Volgens hem moet er eerst een definitie komen van onderzoekers over wat misbruik is omdat daar nu verwarring over is. Tja, wat kan nog door de beugel? Tussen je billen controleren of je daar schoon genoeg bent (blz. 46 De Kindervriend)? Voordoen hoe je je piemel schoonmaakt (blz. 165 De Kindervriend)? Of een kind zijn billen masseren en dan zeggen dat hij op zijn knieën moet gaan zitten (blz. 177 De Kindervriend)?  Wat vindt u zelf pater Spronck?

Nee, Hulp en Recht is misschien goed voor (nog steeds?) gelovigen, maar voor de meeste slachtoffers waarschijnlijk niet de plek waar ze naartoe zullen gaan.

De politiek bemoeit zich er ook mee, er moet een landelijk onderzoek komen schreeuwen een aantal partijen. Even je gezicht nog een keer laten zien vlak voor de Gemeenteraadsverkiezingen is natuurlijk nooit slecht. Maar een landelijk onderzoek is natuurlijk onzin. Ziet u misbruikten die zich doodschamen voor wat hen is gebeurd en het al tientallen jaren voor iedereen om hen heen verzwijgen zich in rotten van tien melden bij de politiek? Nou, ik niet, dan kan je beter meteen met naam en toenaam in de krant gaan staan. Dus hoe willen ze dat onderzoek dan in hemelsnaam doen? En stel dat het ze lukt, wat dan?

Weet men eigenlijk wel wat slachtoffers willen?

Geld, zoals de vandaag als aasgieren aangesnelde letselschadeadvocaten graag zouden willen? “Meld u zich bij mij, het is juridisch wel verjaard, maar u kunt er toch geld voor krijgen.” Misschien is er inderdaad een enkeling die het om geld zal gaan, maar veel zullen er niet zijn.

Een “sorry” van de Kerk? Ik denk dat degenen die niets meer met de Kerk te maken willen hebben daar ook niet op zitten te wachten. En dat zijn de meesten, verwacht ik.

(H)Erkenning? Dat zou het wel eens kunnen zijn. Weten dat je niet de enige was, weten dat je je er niet voor hoeft te schamen, misschien een opening om er eindelijk eens met je partner over te praten.

Ikzelf hoef geen geld, geen “sorry” en geen (h)erkenning.

Wat ik wil is dat door het opengaan van deze beerput de katholieke kerk zo onder druk komt te staan dat ze het misbruiken van kinderen die aan hen zijn toevertrouwd eindelijk een halt zullen toeroepen. Want vergist u zich niet, wat in de vijftiger, zestiger en zeventiger jaren in (toen nog echt bestaand) katholiek Nederland gebeurde, kan zich op dit moment nog steeds in katholieke landen van o.a. Midden-Amerika afspelen. Daar heeft de Kerk nog zoveel macht dat je wel ontzettend dapper moet zijn als je iemand van seksueel misbruik durft te beschuldigen.

Het verleden is geweest, als we dat willen kunnen we het optekenen door bijvoorbeeld een onafhankelijk centraal meldpunt in te stellen, een soort misbruik-ombudsman, maar laten we niet in het verleden blijven hangen. Het gaat om de toekomst, de toekomst van kinderen die nu op internaten zitten. Over de hele wereld. Afgelopen nacht heb ik niet kunnen slapen. Morgen komt RTL-nieuws hier naar Spanje en ik heb alles van meer dan veertig jaar geleden weer opnieuw beleefd. Zoals zovelen denk ik de afgelopen dagen.

Laten we zorgen dat dit soort slapeloze nachten anderen, nu nog kind, bespaard blijft.

de-kindervriend.jpg

Geplaatst in Misbruik | Getagged , , , , | 15 Reacties

Interview RTL-nieuws over misbruik Nebo

Misbruik Nebo

Geplaatst in Misbruik, Nieuws | Een reactie plaatsen

Interview Dit is de Dag

Interview Dit is de Dag

Geplaatst in Misbruik, Nieuws | Een reactie plaatsen